Seter irlandzki: energiczny i przyjazny pies, o mahoniowym umaszczeniu

Pochodzenie: Irlandia

Długość życia: 12-15 lat

Poziom aktywności: wysoki

Pielęgnacja: codzienne szczotkowanie jest konieczne

Historia

Seter irlandzki pochodzi z Irlandii, gdzie był hodowany od XVIII wieku jako wszechstronny pies myśliwski. Jego zadaniem było wskazywanie, wystawianie i aportowanie ptactwa łownego. Wyhodowany poprzez krzyżowanie różnych ras, w tym irlandzkiego spaniela wodnego, irlandzkiego teriera, angielskiego setera i Gordon setera. Celem było uzyskanie psa o wyjątkowych zdolnościach myśliwskich oraz eleganckim wyglądzie. Seter irlandzki zyskał popularność w Wielkiej Brytanii i poza jej granicami już w XIX wieku. W 1878 roku został oficjalnie uznany przez American Kennel Club (AKC).

Charakterystyka rasy

Seter irlandzki to elegancki, energiczny i przyjazny pies, który doskonale sprawdza się zarówno jako pies myśliwski, jak i towarzyszący. Wymaga dużo ruchu, regularnej pielęgnacji i odpowiedniego szkolenia, aby być szczęśliwym i zdrowym.

To duży pies. Jego sierść jest długa, jedwabista, prosta lub lekko falista, w kolorze mahoniowym lub kasztanowym. Wymaga regularnej pielęgnacji. Budowa smukła, elegancka, dobrze umięśniona. Charakteryzuje się długimi nogami i głęboką klatką piersiową. Oczy wyrażają inteligencję i przyjazność. Uszy są długie, opadające, pokryte długą sierścią, osadzone nisko na głowie.

To bardzo towarzyski, przyjazny i łagodny pies. Doskonale dogaduje się z dziećmi i innymi zwierzętami. Jest inteligentny i łatwy do szkolenia, choć może być uparty. Wymaga konsekwentnego i cierpliwego szkolenia. Ma wysoki poziom energii, który należy spożytkować. Uwielbia aktywność fizyczną, w tym bieganie, spacery i zabawy. Potrzebuje dużo ruchu, aby być szczęśliwym. Jest chętny do nauki, ale może być uparty. Wymaga pozytywnego wzmocnienia podczas szkolenia. Jest bardzo towarzyski i przyjazny wobec ludzi. Lubi być w centrum uwagi i cieszy się towarzystwem swojej rodziny.

Zdrowie

Problemy zdrowotne z jakimi może się zmagać pies tej rasy to: dysplazja stawów biodrowych i łokciowych, problemy z oczami (zaćma, postępujący zanik siatkówki (PRA)), niedoczynność tarczycy, skręt żołądka. Niektóre osobniki mogą być podatne na napady padaczkowe.

Wymagają regularnego szczotkowania sierści, szczególnie podczas okresu linienia. Kontrola uszu, zębów i pazurów również jest wskazana. Regularne kąpiele będą wymagane oraz wizyty u groomera.